خداوند صَهیون را برگزیده سرود صعود.

^۱خداوندا، داوود را به یاد آر، و همۀ مشقتهای وی را؛^۲که چگونه برای خداوند سوگند یاد کرد، و برای قدیرِ یعقوب نذر کرده، گفت:^۳«به خیمه و خانۀ خویش در نخواهم آمد، و در بستر و تختخواب خویش نخواهم آرمید؛^۴خواب به چشمان خود نخواهم داد، و نه سنگینی به مژگانم،^۵تا آنگاه که مکانی برای خداوند بیابم و مسکنی برای قَدیرِ یعقوب!»^۶اینک، در اِفراتَه ذکر آن را شنیدیم، و در دشتهای یَعار آن را یافتیم.^۷«بیایید به مسکنِ او برویم، و نزد قدمگاه او پرستش کنیم.»^۸خداوندا، برخیز و به استراحتگاه خویش بیا، تو و صندوق توانایی تو!^۹کاهنان تو به پارسایی ملبس شوند، و سرسپردگان تو فریاد شادی سر دهند!^۱۰به‌خاطر خادمت داوود، مسیح خویش را طرد مکن!^۱۱خداوند برای داوود براستی سوگند خورد، و هرگز از آن بر نخواهد گشت، که «از ثمرۀ صُلْب تو بر تخت تو خواهم نشانید.^۱۲اگر پسران تو عهد مرا نگاه دارند و شهادات مرا که بدیشان می‌آموزم، آنگاه پسران ایشان نیز تا به ابد بر تخت تو خواهند نشست.»^۱۳زیرا خداوند صَهیون را برگزیده، و رغبت داشته که منزلگاه او باشد:^۱۴«این است استراحتگاه من تا به ابد. اینجا منزل خواهم گزید، زیرا بدان رغبت دارم.^۱۵آذوقۀ آن را به‌یقین برکت خواهم داد و نیازمندانش را به نان سیر خواهم کرد.^۱۶کاهنانش را به نجات ملبس خواهم ساخت، و سرسپردگانش فریاد شادی سر خواهند داد.^۱۷آنجا شاخی برای داوود خواهم رویانید؛ چراغی برای مسیح خویش تدارک دیده‌ام.^۱۸دشمنانش را به شرمساری خواهم پوشانید، اما تاج سرِ او درخشان خواهد بود.»