شاه جلال مزمور داوود.

^۱زمین و هرآنچه در آن است از آن خداوند است، جهان و همۀ ساکنانش.^۲زیرا که او اساسِ آن را بر دریاها نهاد و بر آبها آن را استوار ساخت.^۳کیست که به کوه خداوند برآید؟ و کیست که در مکان مقدس او بایستد؟^۴آن که پاک‌دست و صاف‌دل باشد، که جان خود را به سوی آنچه باطل است، برنیفرازد، و قسم دروغ نخورد.^۵او برکت را از خداوند خواهد یافت، و عدالت را از خدای نجات خویش.^۶اینچنین‌اند مردمان جویندۀ او، جویندگان روی تو، ای خدای یعقوب. سِلاه^۷ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید! ای در‌های قدیمی، برافراشته شوید، تا شاه جلال داخل شود!^۸این شاه جلال کیست؟ خداوندِ نیرومند و دلاور، خداوند که در جنگ، دلاور است!^۹ای دروازه‌ها، سرهای خود را برافرازید؛ ای درهای قدیمی، برافراشته شوید، تا شاه جلال داخل شود.^۱۰این شاه جلال کیست؟ خداوندِ لشکرها، اوست شاه جلال! سِلاه