پناه و دژ من خداست
۱آن که در مخفیگاه آن متعال قرار گزیند، زیر سایۀ قادر مطلق به سر خواهد برد.۲دربارۀ خداوند میگویم: «اوست پناه من و دژ من، خدای من که بر او توکل دارم.»۳بهیقین، اوست که تو را از دام صیاد خواهد رهانید و از طاعون مرگبار.۴او تو را با پرهای خویش خواهد پوشانید، و زیر بالهایش پناه خواهی گرفت؛ امانت وی، تو را سِپَرِ محافظ خواهد بود.۵از خوف شب نخواهی ترسید، و نه از تیری که در روز میپرد؛۶از طاعونی که در تاریکی راه میرود، بیم نخواهی داشت و نه از وبایی که در نیمروز هلاک میسازد.۷گرچه هزار تن در کنار تو فرو افتند، و ده هزار بر جانب راست تو، اما به تو نزدیک هم نخواهد آمد.۸تنها با چشمانت خواهی نگریست و سزای شریران را خواهی دید.۹چون خداوند را پناهگاه خویش گردانیدهای، و آن متعال را مأوای خود ساختهای،۱۰هیچ بدی بر تو واقع نخواهد شد و هیچ بلا نزدیک خیمۀ تو نخواهد آمد.۱۱زیرا فرشتگانش را دربارۀ تو فرمان خواهد داد تا در همۀ راههایت، نگاهبان تو باشند.۱۲آنها تو را بر دستهایشان خواهند گرفت مبادا پایت را به سنگی بزنی.۱۳بر شیر و افعی گام خواهی نهاد؛ شیر جوان و اژدها را پایمال خواهی کرد.۱۴خداوند میفرماید: «چون مرا دوست میدارد، او را خواهم رهانید؛ و چون نام مرا میشناسد، از او محافظت خواهم کرد.۱۵او مرا خواهد خواند و من او را اجابت خواهم کرد؛ در تنگی با وی خواهم بود؛ او را خواهم رهانید و عزّت خواهم بخشید.۱۶به عمر دراز، او را سیر خواهم کرد و نجات خویش را به او نشان خواهم داد.»
