بچشید و ببینید که خداوند نیکوست مزمور داوود. زمانی که نزد اَبیمِلِک خود را به دیوانگی زد تا از آنجا بیرون رانده شد، و به راه خود رفت.

^۱خداوند را در همه وقت متبارک خواهم خواند؛ ستایش وی همواره بر زبان من خواهد بود.^۲جان من در خداوند فخر خواهد کرد؛ مسکینان بشنوند و شادی کنند.^۳خداوند را با من تجلیل کنید، نام او را با یکدیگر برافرازیم.^۴خداوند را جُستم، و مرا اجابت کرد؛ او مرا از همۀ ترسهایم رهانید.^۵آنان که نگاهشان بر اوست، می‌درخشند؛ روی ایشان هرگز شرمسار نمی‌شود.^۶این مسکین فریاد برآورد و خداوند صدایش را شنید و او را از همۀ تنگیهایش نجات بخشید.^۷فرشتۀ خداوند گرداگرد ترسندگان او اردو می‌زند، و آنان را می‌رهاند.^۸بچشید و ببینید که خداوند نیکوست؛ خوشا به حال آن که در او پناه گیرد.^۹ای مقدسین خداوند، از او بترسید، زیرا ترسندگان او را هیچ کمی نیست.^۱۰شیران ژیان، محتاج و گرسنه می‌شوند، اما جویندگان خداوند هیچ چیزِ نیکو کم نخواهند داشت.^۱۱ای فرزندان، بیایید و به من گوش فرا دهید، تا ترس خداوند را به شما بیاموزم.^۱۲کیست آن که آرزومند حیات باشد و دوستدار روزهای بسیار، تا نیکویی ببیند؟^۱۳زبان از بدی نگاه دار و لبان از فریب فرو بند؛^۱۴از بدی روی بگردان و نیکویی پیشه کن، آرام بجوی و در پی صلح باش.^۱۵چشمان خداوند، بر پارسایان است و گوشهایش به فریاد کمک ایشان؛^۱۶روی خداوند بر ضد بدکاران است، تا یاد ایشان را از روی زمین برچیند.^۱۷پارسایان فریاد برمی‌آورند، و خداوند آنان را می‌شنود؛ او ایشان را از همۀ تنگیهایشان می‌رهاند.^۱۸خداوند نزدیک شکسته‌دلان است و کوفته شدگانِ در روح را نجات می‌بخشد.^۱۹پارسا را مشقت بسیار است، اما خداوند او را از همۀ آنها خواهد رهانید؛^۲۰همۀ استخوانهای او را حفظ خواهد کرد، که یکی از آنها نیز نخواهد شکست.^۲۱شریر را شرارت از پا در خواهد آورد، و دشمنان مرد پارسا محکوم خواهند شد.^۲۲خداوند جان خادمان خود را فدیه می‌دهد؛ هر که به وی پناه بَرَد، هرگز محکوم نخواهد شد.