گفتار بِلدَد

^۱آنگاه بِلدَدِ شوحی در پاسخ گفت:^۲«حاکمیت و هیبت از آن خداست؛ او در مکانهای رفیع خویش آرامش برقرار می‌کند.^۳آیا لشکریانِ او را می‌توان شمرد؟ کیست که نور او بر وی طلوع نکند؟^۴آدمی چگونه نزد خدا پارسا شمرده شود؟ آن که از زن زاده شود چگونه پاک توانَد بود؟^۵اینک حتی ماه نیز نوری ندارد، و ستارگان در نظرش پاک نیستند،^۶چه رسد به آدمی که حشره‌ای بیش نیست، و بنی‌آدم که کرمی بیش نِی!»