چگونه سرود خداوند را بخوانیم

۱کنار نهرهای بابِل، آنجا نشستیم و‌گریستیم، چون صَهیون را به یاد آوردیم.۲بر درختان بید که در میان آنند بربطهای خود را آویختیم،۳زیرا اسیرکنندگانِ ما در آنجا از ما سرود خواستند، و عذاب‌کنندگانِ ما سرودهای شادمانی طلب کردند. گفتند: «یکی از سرودهای صَهیون را برای ما بسرایید!»۴چگونه سرود خداوند را در زمین بیگانه بخوانیم؟۵ای اورشلیم، اگر تو را فراموش کنم، باشد که دست راستم هنرش را فراموش کند!۶اگر تو را یاد نکنم، و اورشلیم را بر بزرگترین شادیِ خود ترجیح ندهم، باشد که زبانم به کامم بچسبد!۷خداوندا، به یاد آر آنچه را که اَدومیان به روز سرنگونی اورشلیم کردند؛ چگونه فریاد برآوردند که: «ویرانش کنید! از بیخ و بن ویرانش کنید!»۸ای دختر بابِل که محکوم به نابودی هستی، خوشا به حال آن که تو را جزا دهد، به عوض آنچه بر ما روا داشتی!۹خوشا به حال آن که کودکان تو را برگیرد و آنها را به صخره‌ها بزند!

End of Psalms 137 · 9 verses (Persian NMV)