خداوند را متبارک بخوان مزمور داوود.

^۱ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و هر چه در درون من است، نام قدوس او را متبارک خواند!^۲ای جان من، خداوند را متبارک بخوان و هیچ‌یک از همۀ احسانهایش را فراموش مکن!^۳که همۀ گناهانت را می‌آمرزد، و همۀ بیماریهایت را شفا می‌بخشد!^۴که حیات تو را از هاویه فدیه می‌دهد و تاجِ محبت و رحمت را بر سرت می‌نهد!^۵که جان تو را به چیزهای نیکو سیر می‌کند تا همچون عقاب، جوانی تو تازه شود.^۶خداوند عدل و انصاف را برای همۀ مظلومان به جا می‌آورد.^۷او راههای خود را به موسی آموخت و اعمال خویش را به بنی‌اسرائیل.^۸یهوه رحیم و فیاض است، دیرخشم و آکنده از محبت.^۹تا ابد محاکمه نخواهد کرد، و همیشه بُغض نخواهد داشت.^۱۰او با ما مطابق گناهانمان رفتار نمی‌کند و به ما بر حسب تقصیراتمان سزا نمی‌دهد.^۱۱زیرا به اندازه‌ای که آسمان از زمین فراتر است، به همان اندازه نیز محبت خدا نسبت به ترسندگان او عظیم است!^۱۲به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است به همان اندازه نیز نافرمانیهای ما را از ما دور کرده است.^۱۳چنانکه پدر بر فرزندان خود رئوف است، همچنان خداوند نیز بر ترسندگان خویش رأفت می‌کند.^۱۴زیرا سرشتِ ما را می‌داند، و به یاد دارد که ما خاک هستیم!^۱۵و اما انسان، روزهای عمرش همچون علف است؛ مانند گل صحرا می‌شکفد،^۱۶اما به وزش بادی از میان می‌رود، و دیگر اثری از او بر جای نمی‌ماند!^۱۷اما از ازل تا به ابد محبت خداوند شامل حال ترسندگان اوست، و عدالت او شامل حال فرزندانِ فرزندانِ ایشان،^۱۸و آنان که عهد او را حفظ می‌کنند و به جا آوردن احکامش را یاد می‌دارند.^۱۹خداوند تخت خویش را در آسمان استوار ساخته، و پادشاهی‌اش بر همه مسلط است.^۲۰ای فرشتگان خداوند، او را متبارک خوانید، ای زورآورانی که کلام او را به جا می‌آورید و فرمانبردار اویید.^۲۱ای جمیع لشکریان او، و ای خادمان او که اراده‌اش را به جا می‌آورید، خداوند را متبارک خوانید!^۲۲ای همۀ کارهای خداوند، او را در هر کجای فرمانروایی‌اش متبارک خوانید! ای جان من، خداوند را متبارک بخوان!