داوری بر اورشلیم و یهودا

^۱اکنون خداوندگار، خدای لشکرها، هر تکیه‌گاهی را از اورشلیم و یهودا برمی‌گیرد؛ هر تکیه‌گاه به جهت خوراک و هر تکیه‌گاه به جهت آب را.^۲همچنین دلاوران و جنگاوران را، و داوران و انبیا، و فالگیران و مشایخ را؛^۳سرداران پنجاه‌ها و صاحبمنصبان را، مشاوران و جادوگران ماهر و ساحران چیره‌دست را.^۴من پسران جوان را بر ایشان حاکم خواهم ساخت، و ستم‌پیشگان بر ایشان فرمان خواهند راند.^۵قوم بر یکدیگر ظلم خواهند کرد، همسایه بر همسایه. جوانان بر پیران ستم روا خواهند داشت، و فرومایگان بر بزرگمردان.^۶هر کس در خانۀ پدری دست به دامان برادر خویش شده، خواهد گفت: «تو را عبایی هست؛ پس بر ما حاکم باش، و این ویرانه زیر دست تو باشد!»^۷اما او در آن روز فریاد بر خواهد آورد: «من دردی را دوا نتوانم کرد! در منزل من نه خوراک است و نه جامه؛ پس مرا بر مردم حاکم مسازید!»^۸زیرا اورشلیم می‌لغزد، و یهودا می‌افتد؛ از آن رو که گفتار و رفتار‌شان بر ضد خداوند است، و در برابر چشمان پرجلال او سر به طغیان برداشته‌اند.^۹حالت چهرۀ ایشان بر ضدشان شهادت می‌دهد؛ همچون سُدوم گناه خویش را جار می‌زنند، و آن را پنهان نمی‌سازند. وای بر جانهای ایشان، زیرا که بلا بر سر خویش آورده‌اند.^۱۰پارسایان را گویید که ایشان را سعادتمندی خواهد بود، زیرا که از ثمرۀ اعمال خویش خواهند خورد.^۱۱وای بر شریران، که بلا در انتظارشان است، زیرا که بر حسب عمل دست خودشان بدیشان کرده خواهد شد.^۱۲و اما قوم من - کودکان بر آنان ستم می‌کنند، و زنان بر ایشان فرمان می‌رانند. ای قوم من، راهنمایان شما گمراهتان می‌کنند، و مسیر راههایتان را مغشوش می‌سازند‌.^۱۳خداوند در مقام اعلام‌جرم برخاسته، و برای داوری قومها ایستاده است.^۱۴خداوند بر ضد مشایخ و حاکمان قوم خود به محاکمه داخل می‌شود: «شمایید که تاکستانها را تباه ساخته‌اید؛ اموال دزدیده از فقیران در خانه‌های شما یافت می‌شود.^۱۵شما را چه که قوم مرا لِه کنید و روی فقیران را خُرد سازید؟» این است فرمودۀ خداوندگار، خداوند لشکرها.^۱۶خداوند می‌فرماید: از آنجا که دختران صَهیون متکبرند و با گردنهای افراشته راه می‌روند، از چشمانشان عشوه می‌بارد و با ناز و کرشمه می‌خرامند و بر پاهای خویش زنگوله‌ها را به صدا درمی‌آورند،^۱۷بنابراین، خداوند فرق سَرِ دختران صَهیون را کَچَل خواهد کرد، و پیشانی ایشان را برهنه خواهد ساخت.^۱۸در آن روز، خداوندگار زیورآلات را از ایشان خواهد گرفت: زنگوله‌ها، پیشانی‌بندها، گردن‌بندهای هلالی،^۱۹گوشواره‌ها، النگوها، روبندها،^۲۰دستارها، بازوبندها، کمربندها، عطردانها، طلسم‌ها،^۲۱انگشتریها، حلقه‌های بینی،^۲۲لباسهای نفیس، رداها، شالها، کیفها،^۲۳آینه‌ها، جامه‌های کتان لطیف و کلاهها و بُرقَعها را.^۲۴به جای عطریات، بوی تعفن خواهد بود؛ به جای کمربند، طناب؛ به جای موی بافته، کچلی خواهد بود؛ به جای جامۀ فاخر، پلاس؛ و به جای زیبایی، داغ ننگ.^۲۵مردانت به شمشیر خواهند افتاد، و دلاورانت در میدان نبرد از پا در خواهند آمد.^۲۶دروازه‌های صَهیون شیون و ماتم خواهند کرد، و او متروک بر خاک خواهد نشست.