وحی دربارۀ بابِل
۱وحی دربارۀ بیابانِ کنار دریا: چنانکه گردباد در سرزمین نِگِب سخت میوزد، او نیز از بیابان، از دیار وحشت، خواهد آمد.۲رؤیایی سخت بر من آشکار گشته است: خیانتپیشه خیانت میورزد و هلاککننده هلاک میکند. ای عیلامیان برآیید، و ای مادیان محاصره کنید! من به همۀ نالههایی که او سبب گردیده، پایان خواهم داد.۳از این رو کمرم از درد آکنده است، دردی همچون درد زن زائو مرا فرو گرفته است. از آنچه میشنوم مدهوش گشتهام، از آنچه میبینم پریشان شدهام.۴ذهن من مغشوش گشته، و از ترس به خود میلرزم. شبی که شوق آن داشتم، وحشت برایم به ارمغان آورده است.۵سفره را مهیا کرده و فرشها را گسترانیدهاند؛ و به خوردن و نوشیدن مشغولند. ای سرداران به پا خیزید! سپرها را روغن زنید!۶زیرا که خداوندگار به من چنین گفته است: «برو، دیدبانی بگمار تا آنچه را میبیند، اعلام کند.۷آنگاه که ارابهها را ببیند که اسبان جفت جفت آنها را میکِشند، و سواران را ببیند که بر الاغان و شتران میآیند، در آن هنگام هوشیار باشد، آری بسیار هوشیار باشد!»۸آنگاه دیدبان فریاد برآورْد: «ای سرورم، روزها بیوقفه بر دیدبانگاه ایستاده، و شبها یکسره بر جایگاه خود برقرار بودهام.۹هان این را بنگرید: ارابهرانی با جفتی اسب میآید.» و او در پاسخ گفت: «سقوط کرد! سقوط کرد! بابِل سقوط کرد! تمثالهای خدایانش را جملگی بر زمین افکنده و خُرد کردهاند!»۱۰ای قوم من که همچو خرمن کوبیده شدید، من آنچه را که از خداوند لشکرها شنیدهام، آنچه را که از خدای اسرائیل شنیدهام، بر شما اعلام میدارم.
وحی دربارۀ اَدوم
۱۱وحی دربارۀ دومَه: کسی از ’سِعیر‘ به من ندا میکند: «ای دیدبان، از شب چقدر باقی است؟ ای دیدبان، از شب چقدر باقی است؟»۱۲دیدبان پاسخ میدهد: «صبح میآید، اما شب نیز. و اگر میخواهید باز بپرسید، دیگر بار بازگشته، بپرسید.»
وحی دربارۀ عربستان
۱۳وحی دربارۀ عربستان: ای کاروانهای ’دِدانیان‘ که در بوتهزارهای عربستان اُتراق میکنید،۱۴از برای تشنگان آب بیاورید؛ و ای ساکنان سرزمین ’تیما‘، با خوراک به دیدار آوارگان بروید.۱۵زیرا آنان از گزند شمشیر، از شمشیر برهنه گریختهاند؛ و از کمانِ کشیده، و از سختیِ جنگ.۱۶زیرا خداوند به من چنین گفته است: «در مدت یک سال، بر حسب سالهای کارگر روزمزد، تمامی جلال ’قیدار‘ زایل خواهد شد.۱۷و از کمانداران جنگاور ’قیدار‘، جز تنی چند باقی نخواهند ماند، زیرا که یهوه خدای اسرائیل چنین فرموده است.»
