چشمان خداوند بر ترسندگان اوست

^۱ای پارسایان، در خداوند بانگ شادی برآورید! زیرا صالحان را ستایشِ او می‌شاید.^۲خداوند را با نوای بربط بستایید! با چنگ ده‌تار برای او بنوازید.^۳او را سرودی تازه بسرایید! نیکو بنوازید، با آهنگ بلند.^۴زیرا کلام خداوند مستقیم است، و همۀ کارهای او با وفاداری.^۵او عدل و انصاف را دوست می‌دارد؛ جهان آکنده از محبت خداوند است.^۶به کلام خداوند آسمانها ساخته شد، و همۀ لشکر آنها، به دَمِ دهان او.^۷آبهای دریا را همچون توده گرد می‌آورد؛ و ژرفا را در خزانه‌ها ذخیره می‌کند.^۸تمامی اهل زمین از خداوند بترسند، همۀ مردم جهان او را حرمت بدارند.^۹زیرا او گفت و شد؛ امر فرمود و بر پا گردید.^۱۰خداوند نقشه‌های امتها را باطل می‌کند؛ او تدبیرهای قومها را عقیم می‌گرداند.^۱۱اما نقشه‌های خداوند جاودانه پابرجاست، و تدبیرهای دلش در همۀ نسلها.^۱۲خوشا به حال امتی که یهوه خدای ایشان است، و قومی که برای میراث خویش برگزیده است.^۱۳خداوند از آسمان نظر می‌افکند و بنی آدم را جملگی می‌بیند؛^۱۴از مکان سکونت خود نظر می‌افکند، بر همۀ ساکنان زمین.^۱۵او که دلهای ایشان را جملگی سرشته است، و هرآنچه را که می‌کنند، درک می‌کند.^۱۶پادشاه را بزرگی لشکرش نجات نمی‌دهد، و دلاور را عظمت قوّتش نمی‌رهاند.^۱۷امید بستن بر اسب برای پیروزی بیهوده است، زیرا به قوّت عظیم خود خلاصی نتواند داد.^۱۸هان چشمان خداوند بر ترسندگان اوست، بر آنان که به محبت او امیدوارند،^۱۹تا جان ایشان را از مرگ برهاند و ایشان را در قحطی زنده نگاه دارد.^۲۰جان ما منتظر خداوند است؛ او اعانت و سپر ماست.^۲۱دل ما در او شادی می‌کند، زیرا بر نام قدوس او توکل داریم.^۲۲خداوندا، محبت تو بر ما باد، چنانکه امید ما بر توست.