You are here

قیامش خدا را به ما فاش کرد

 
قیامش خدا را به ما فاش کرد         بباید در این راه کنکاش کرد
چو از قبر برخاست شد آشکار        به شاگردها، عده‌‌ای بی‌‌شمار
بگفتا کنید لمس پهلو و دست          که نابود شد مرگ و گردید پست
که در جسم بودم میان بر شما        و هستم کنون هم عیان بر شما
نکردید باور خداوندی‌‌ام               جفا و صلیب و رضامندی‌‌ام
پس از آنکه از قبر برخاستم          خودم را در آن نور آراستم
به مریم وزان پس زنانِ دگر         به شاگردها و کسانِ دگر
بکردید باور مسیحای‌‌ام               به پیشگوییِ انبیاء، من کی‌‌ام
ببایست اکنون که بالا روم            به پیش پدر شاد و والا روم
مهیاست آن جاودان جایتان            نگردد فنا دیگر اعضایتان
به‌‌جای من این گله‌‌ها رهبرید         و احکام من جمله فرمان برید
هم‌‌اکنون که بالا روم در سما         صعودم پدر گفته اجرا نما
فرستم درون شما روح خویش       که یار شما هست در هر پریش
به همراهی روح قدوس پاک         ندارید از دشمنان هیچ باک
شما هم شفا همچو عیسی دهید        صلیب مرا گر به گردن نهید
چو روح‌‌القدس بر شما آیدش          عطا و ثمرها نشان بایدش
تحول نمایید و شاهد شوید             به هر جا نیاز است آنجا روید
محبت در اعمال و گفتارِ خوییش    مبدل نمایید جای پریش
چهل روز بعد از قیامم گذشت       عیان بر شما، کوه و صحرا و دشت
کنون می‌‌روم تا زمانی که بعد       بیایم که هست جنگ و قحطی و رعد
در اعمالِ ۱:‏۳ تا ۱۱ بخوان          صعود مسیح را در آنجا بدان
 
            نوذر اشرفی