ایران یک سیستم بهداشت و درمان نسبتاً خوب دارد. از اواسط دهه ۱۹۸۰ امید به زندگی از حدود ۶۰ به ۷۵ افزایش یافته، در حالی که مرگ و میر نوزادان از حدود ۵۰ در هر هزار تولد زنده به ۱۲ کاهش یافته است. تأکید قابل ستایشی بر مراقبت‌های بهداشتی اولیه وجود دارد. در مناطق روستایی بهورزها (خانه‌های بهداشت) توسط کمک‌بهداشت‌کاران اداره می‌شوند و هفتگی توسط پزشک بازدید می‌شوند. اگر مورد جدی باشد، بیمار به بیمارستان منطقه ارجاع داده می‌شود. سیستم از طریق ترکیبی از یارانه مستقیم دولتی و طرح‌های بیمه تأمین مالی می‌شود. تخمین زده می‌شود ۹۰٪ جمعیت می‌توانند به خدمات بهداشتی دسترسی داشته باشند. در سال‌های اخیر، تحریم‌ها فشار بر سیستم وارد کرده‌اند. کمبود دارو برای برخی بیماری‌ها وجود دارد و نگهداری تجهیزات وارداتی دشوار است. مسیحیان در بهداشت و درمان کار می‌کنند و مانند همکاران در سراسر جهان، به دعا برای حکمت نیاز دارند که چه زمانی مناسب است عیسی را با یک بیمار به اشتراک بگذارند.