په ایران کې دوه قضایي سیسټمونه شتون لري، عامه او انقلابي. دواړه اسلامي دي (ټول سیکولر قانون په ۱۹۸۲ کې لغوه شو) او د قضائیه قوې د غیر منتخب مشر تر واک لاندې راځي – یوازې ستر مشر ته ځواب ویونکي دي.
عامه محکمې له جنایي، سوداګریزې او کورنۍ قانون سره معامله کوي. انقلابي محکمې د اسلامي رژیم د ګواښونو سره معامله کوي. دلته خپلسري نیونې شتون لري، او ډیری وختونه تورن کسان وکیلانو ته لاسرسی یا د استیناف حق نلري. تورونه د "رژیم ضد تبلیغاتو" یا "اسلام ته سپکاوي" په څیر پراخ کیدی شي.
دا د محکمې سیسټم د ټولو ایرانیانو لپاره ویرونکی دی، مګر ژورنالیستان، د بشري حقونو مدافعین او سوداګریز اتحادیه کاران باید په ځانګړي توګه محتاط وي – لکه څنګه چې مسیحیان. ځکه چې کله ونیول شي، دوی دغو محکمو ته راوړل کیږي. باور لرونکي اکثراً د "ملي امنیت پر ضد عمل" تورن کیږي.
بندیان دې عادلانه او بې پرې محاکمې ولري.
بندیان او چارواکي دې انجیل واوري.
