کلیساهای خانگی ایران کوچک و غیررسمی هستند و به طور ارگانیک گسترش می‌یابند. بسیاری از کلیساهای خانگی از ایمانداران جدید تشکیل شده‌اند. آنها به رهبران بالغ و حکیمی نیاز دارند که نه تنها می‌توانند به آنها کمک کنند تا به عنوان مسیحیان رشد کنند، بلکه می‌توانند مرزها و ساختار امن برای بدن کلیسا تعیین کنند. این چالش است. رهبران بالقوه زیادی وجود دارند، اما دولت اجازه دانشکده‌های کتاب مقدس یا برنامه‌های آموزش مسیحی را نمی‌دهد. آموزش رهبری باید خارج از کشور اتفاق بیفتد. ایلام اولین سازمانی بود که این چالش را پذیرفت. امروز، یک دوره سه ماهه مؤثر رهبری و کلیساکاری را اداره می‌کند. بسیاری از فارغ‌التحصیلان اکنون در جنبش کلیساهای خانگی درگیر هستند.