از تقریباً هر رهبر کلیسای ایرانی بپرسید نیاز بزرگ کلیسا چیست و با یک کلمه پاسخ می‌دهند: شاگردسازی. شاگردسازی برای همه مسیحیان جدید حیاتی است، به‌ویژه در ایران. دلایلی برای این وجود دارد: دیدگاه نادرست از خدا از دین قبلی؛ تمایل به جدا کردن ظاهر عمومی از رفتار خصوصی؛ و متأسفانه، بسیاری از ایمانداران جدید از پیشینه‌های شکسته می‌آیند. اکنون اعداد تغییر کرده‌اند. مسیحیان بسیار بیشتری در سراسر کشور هستند که می‌توانند با ایمانداران جدید رو در رو ملاقات کنند. و اینترنت هست. ناشناس بودن فراهم می‌کند. همچنین اینترنت به ایمانداران جدید دسترسی به منابع شاگردسازی مانند سفر شاگردسازی یک به یک ایلام، «سفر»، می‌دهد.