ده مرا تعمیدی نو

خــداوند آسمــانی ، ای منشأ محبــت

انـــوار مهر ابـــدی حاکی از لطف و رحمــت

ده مــرا تعمــیدی نو ز مــهر و محبــت

تا شوم شبیه تو کامــل ز هــر جهــت

رحــمت تو ای خداونــــد گــیرد دست گمرهــان

هرچند عدل آسمانــی محکوم کــند هر عصیان

در طوفــان زندگـــانـی ، در ظلمت آسمان

خورشید محبت تــوست از پس ابرها عیان

بارش محبت تـو هــرگز فانی نگردد

گرچه خــلقت و جهان بـه اَمر تو معدوم شود