انجیل چیست؟

به‌طور خیلی ساده کلمۀ "انجیل" به معنی خبرخوش است. و خبرخوش این است که خدای آفریننده جهان نقشه‌ای را طراحی کرد تا انسان‌های گناهکار را از جدایی ابدی با خود نجات بخشد و به آنها زندگی تازه‌ای عطا فرماید. برای درک کامل این خبر خوش که تا چه اندازه خوش است باید اول بدانیم "خبر بد" چیست؟

کتاب‌مقدس پیامی بسیار واضح، روشن و محکم ارائه می‌دهد که همۀ مردم گناه کرده‌اند. استثنایی در این میان نیست. رساله رومیان باب ۳ آیه ۲۳ می‌نویسد که «زیرا همه گناه کرده‌اند و از جلال خدا کوتاه می‌آیند».

 

گناه چیست؟

گناه بدین معنی است که ما انسانها به هدف نزده‌ایم (استاندارد کامل)، هدفی که خدا برای ما قرار داده است. ما کوتاه آمده‌ایم زیرا که به‌خاطر گناه تباهی و سقوط بر ما حاکم است.

و این گناه در نتیجه نااطاعتی نسل اول یعنی آدم و حوا در باغ عدن آغاز شد. در نتیجۀ سقوط آدم در عدن، گناه در نسل بشر به عبارتی همچون سمّی مهلک تزریق شد و آن را آلوده ساخت. هر بخش از وجود ما انسانها نیز که از نسل آدم هستیم به‌خاطر گناه به تباهی کشیده شده است - افکار ما، احساسات، و بدن‌های ما. ما به دنبال خدا نیستیم. ما در پی خشنودی او نیستیم بلکه تمامی هدف ما ارضاء و خشنودی خود به هر طریقی است.

 

نتیجه گناه چیست؟

مجازات گناه مرگ است. رومیان باب ۶ آیه ۲۳ می‌نویسد که «زیرا مزد گناه مرگ است، اما عطای خدا حیات جاویدان در خداوند ما مسیح عیساست.» ولی در این آیه معنی «مزد» چیست؟ این پول (مبلغی) است که برای کار یا خدمتی پرداخت یا دریافت می‌شود. به بیانی دیگر مرگ چیزی است که ما مستحق و لایق آن هستیم. آنچه عاید ما می‌شود مرگ و نابودی است. ما مستحق مرگ هستیم و محکوم به حیاتی جدا از خدا برای همیشه.

 

آیا چاره‌ای برای گناه هست؟

از آنجا که هیچ راهی برای صلح با خدا و فرار از مرگ جاودانی وجود ندارد، کتاب‌مقدس می‌گوید که خدا خود دست به کار شد و بسوی ما آمد. این همان خبرخوش است یعنی انجیل.

خدا پسر خود عیسای مسیح را به جهان فرستاد تا نقشه نجات را عملی کند. در حقیقت طبق این نقشه مسیح به‌خاطر ما و بجای ما بر صلیب مُرد. رومیان باب ۵ آیه ۸ می‌نویسد که «اما خدا محبت خود را در ما این‌گونه ثابت کرد که وقتی ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد». کتاب‌مقدس می‌گوید که با اینکه ما به‌خاطر گناه‌مان مستحق مرگ هستیم، عیسی مجازات شد. یعنی گناه ما بر پسر خدا قرار گرفت و پارسایی و عدالت او به ما داده شد. دوم قرنتیان باب ۵ آیه ۲۱ می‌نویسد که «او کسی را که گناه را نشناخت، در راه ما گناه ساخت، تا ما در وی پارسایی خدا شویم». سه روز بعدتر از این اتفاق مهم، عیسی از مردگان برخاست و نشان داد که گناه مغلوب شده است.

 

چطور نجات را می‌توان دریافت کرد؟

ما برای این نجات کاری انجام نداده‌ایم که مستحق آن باشیم. ولی آزادی انتخاب داریم که به کار عظیم خدا ایمان آوریم و یا آن را رد کنیم. افسسیان باب ۲ آیات ۸ و ۹ می‌گوید که «زیرا به فیض و از راه ایمان نجات یافته‌اید - و این از خودتان نیست، بلکه عطای خداست- و نه از اعمال، تا هیچ کس نتواند به خود ببالد.» ما باید به مسیح و کار او بر صلیب ایمان آوریم تا خدا ما را ببخشد و به ما حیات جاودان عطا فرماید، نه مرگ ابدی. اعمال رسولان باب ۲ آیه ۳۸ می‌نویسد که «توبه کنید و هر یک از شما به نام عیسی مسیح برای آمرزش گناهان خود تعمید گیرید که عطای روح‌القدس را خواهید یافت.»

در صورتی که شما هم امروز تصمیم گرفتید که پیرو مسیح باشید و نجات را از او دریافت کنید، با صدای بلند دعای زیر را تکرار کنید.

"خداوندا، اعتراف می‌کنم که شخصی گناهکارم. اعتراف می‌کنم که با قدرت خود و یا کارهای نیکم نمی‌توانم نجات بیابم و رستگار شوم. ایمان دارم که تو به‌خاطر گناهان من روی صلیب کشته شدی، در قبر نهاده شدی و پس از سه روز از مردگان برخاستی. ایمان دارم که تو زنده هستی و اقتدار داری گناهان مرا ببخشی و مرا در پیشگاه خدا پارسا بشماری. من از همۀ گناهان خود توبه و بازگشت می‌کنم و تمام قلب و زندگی خود را تسلیم تو می‌نمایم. قول می‌دهم تا آخر عمر تو را پیروی کرده، مطابق ارادۀ تو زندگی کنم. تقاضا دارم مرا بپذیری و طبق وعده‌ات زندگی نوینی به من ببخشی. از اینکه دعای مرا شنیدی متشکرم. آمین."