امروز یه شهادت شنیدم که خیلی دلم می‌خواد با شما در میون بذارم. چند ساعت پیش توی یه تماس تلفنی که با رضا داشتم، شنیدم که برای ۴۰ روز بود که با بیکاری دست و پنجه نرم می‌کرد و در این وضعیت بد اقتصادی ایران، شرایط فعلی که جنگ هست و نابسامانی‌ها، خیلی روزای سختی رو داشت سپری می‌کرد.
تو اون مشارکتی که با هم بودن و هفتگی با هم جمع می‌شدن، وقتی که رضا از این دردش صحبت کرد و همچنین بقیه کسایی که اونجا بودن از دردها، از سختی‌های مختلفی که داشتن عبور می‌کردن با هم در میون گذاشتن، تصمیم گرفتن که جدی‌تر به دعا ادامه بدن و خیلی معجز‌آسا بعد ۲۴ ساعت، رضا تونست بعد از ۴۰ روز بیکاری کار پیدا کنه.
وقتی که با همدیگه دوباره جمع شدن در اون مشارکت هفتگیشون و رضا این رو با شکرگزاری اعلام کرد که کار پیدا کرده، خیلی جالبه که اون روز ۳ نفر جدید به این مشارکت اضافه شده بودن. وقتی که اونا داشتن می‌دیدن که چطور این جمع با وجود سختی‌ها و درس‌هایی که دارن ازش عبور می‌کنن، چه آرامشی اونجا هست در اون فضا، و اینکه چقدر صادقانه همه دارن دردشون رو ابراز می‌کنن به همدیگه و به خدا می‌گن، تصمیم گرفتن که با شنیدن شهادت‌ها و اون صمیمیت و آرامشی که در اون جمع تجربه کرده بودن گفتن: «ما می‌خوایم قلبمون رو به این خدا بدیم و خدایی که شما می‌پرستید رو بپرستیم.» پس اون روز ۳ نفر به عیسی مسیح ایمان آوردن. واقعاً شهادت چه تأثیری داره و دعا چه قدرتی داره؟
می‌خوام که با این آیات از فیلیپیان باب ۴ آیات ۶ و ۷ تمام کنم: «برای هیچ چیز نگران نباشید بلکه در هر چیز با دعا و استغاثه همراه با شکرگزاری، درخواست‌های خود را به خدا ابراز کنید. بدین گونه آرامش خدا که فراتر از تمامی عقل است، دل‌ها و ذهن‌های شما را در مسیح عیسی محفوظ نگاه خواهد داشت.» آمین.

Thumbnail

Testimony Audio

Highlight testimony on dashboard

Dashboard Testimony Background

Category of the testimony