You are here

یوحنا باب ششم

بگفتــا‌: منـــم‌ همچــو نـــان‌ حیـات ‌          که‌ بخشم‌ به‌ دنیا ز مرگم‌ نجــات‌

هر آن کس‌ که‌ گردد سوی‌ من‌ روان         نمانـد گرسنـه‌ دیگـر در جهــان‌

هـر آن کس‌ کـه‌ ایمان‌ بـه‌ من‌ آورد           دگر تشنه‌ انـدر جهان‌ کـی‌ شـود

کسانـی‌ کــه‌ بخشیــده‌ بــر مـن‌ پـدر          شتابنـــد دنبـال‌ مــن‌ سـر بــه‌ سـر

مـن‌ آنـان‌ نـرانـــم‌ ز خـود هیچگــاه ‌          دهـــم‌ انـدر آغـــوش‌ مهـرم‌ پنـاه‌

چـو کردم‌ ز افلاک‌ از آن‌ رو نـزول          کـــه‌ میـل‌ پـدر را نمــایـم‌ قبـــول‌

پـــــدر را اراده‌ بــود ایــن‌ چنیــن‌             هالک‌ نگــردد کــس‌ از مؤمنیــن‌

قیــــامـت‌  نمـاینـــد در  واپسیــــن‌             ز الطــاف‌ مــن‌ جملـــۀ‌ مـؤمنین‌

بیــابــد  همیشــــه‌  حیــات‌  ابـــد               هرآن‌ کس‌ که‌ ایمان‌ به‌ مــن‌ آورد

منـم‌ در جهان‌ هـم‌ چـو نان‌ حیـات‌              که‌ بخشم‌ بشر را ز شیطان‌ نجات‌

منــم‌ نــان‌ زنــده‌ کـه‌ از آسمــــان               شـده‌ نـازل‌ از بهـر خلـق‌ جهان‌

هر آن کـس‌ مـرا خورد تـا جاودان             نبیند دیگـــر مـوت‌ را در جهـان‌

بُـوَد جسم‌ من‌ بهرتـان‌ "نـان‌" مـن               کـه‌ بخشم‌ حیات‌ ابـد من‌ ز تــن‌

نکـــردیـد اگـر اکــل‌ از ایـــن‌ بـدن‌              ننـوشید اگـر همچنان‌ خون‌ من‌

نیــابیـــد هـرگـز اثـــر از حیــات‌                 کـه‌ اینست‌ تنهـا طـریق‌ نجات‌

زخون‌ من‌ و جسم‌ من‌ هرکه‌ خورَد              بســوی‌ حیــات‌ ابـد راه‌ بـــرد

قیــامش‌ دهـتم‌ مــن‌ به‌ روز شمــار              بــه‌ راه‌ نجــاتش‌ کنــم‌ استــوار

غـذای‌  حقیقــی‌ تــن‌ مــن‌  بــــوَد                 شراب‌ حقیقی‌  ز خونــم‌ رســد

که‌ گر خون‌ و جسمم‌ رسد بر کسی             من‌ اندر وی‌ واوست‌ درمن‌ بسی‌

همانســان‌ که‌ مـن‌ زنده‌ام‌ در پــدر              شــود او هـم‌ از زندگـی‌ بهـره‌ور

که‌ نــان‌ سماوی‌ همین‌ نــان‌ بدان‌                نه‌ آن‌ نان‌ که‌ اجداد مردند از آن‌

دهــد نــان‌ مــن‌ هستـــی جــاودان‌               به‌ هر کس‌ که‌ سهمی‌ بگیرد از آن‌

 
 

آیاتی‌ از یوحنا باب‌ 6، نقل‌ از منظومه‌ انجیل‌ یوحنا، نگارش‌ عباس‌ آریان‌پور کاشانی‌،انتشارات‌ نور جهان‌، 1951