یوحنا باب ۶


کلمه

بگفتــا‌: منـم‌ همچــو نـان‌ حیـات                ‌ که‌ بخشم‌ به‌ دنیا ز مرگم‌ نجات‌

هر آن کس‌ که‌ گردد سوی‌ من‌ روان           نمانـد گرسنه‌ دیگـر در جهـان‌

هـر آن کس‌ کـه‌ ایمان‌ بـه‌ من‌ آورد             دگر تشنه‌ انـدر جهان‌ کی‌ شود

کسانـی‌ کــه‌ بخشیده‌ بـر مـن‌ پـدر              شتابنـد دنبـال‌ من‌ سـر به‌ سـر

مـن‌ آنـان‌ نـرانـم‌ ز خـود هیچگـاه              ‌ دهـم‌ انـدر آغـوش‌ مهـرم‌ پناه‌

چـو کردم‌ ز افلاک‌ از آن‌ رو نـزول‌             کـه‌ میـل‌ پـدر را نمایـم‌ قبـول‌

پـــدر را اراده‌ بــود ایــن‌ چنیــن‌                ‌ هالک‌ نگردد کس‌ از مؤمنین‌

قیــامـت‌ نمـاینــد در واپسیــن‌                    ز الطاف‌ مــن‌ جملـۀ‌ مـؤمنین‌

بیــابـد همیشــه‌ حیــات‌ ابـــد                    هرآن‌ کس‌ که‌ ایمان‌ به‌ من‌ آورد

منـم‌ در جهان‌ هـمچـو نان‌ حیـات‌             که‌ بخشم‌ بشر را ز شیطان‌ نجات‌

منــم‌ نــان‌ زنــده‌ کـه‌ از آسمــان               شـده‌ نـازل‌ از بهـر خلـق‌ جهان‌

هر آن کـس‌ مـرا خورد تـا جاودان           نبیند دیگـر مـوت‌ را در جهـان‌

بـوَد جسم‌ من‌ بهرتـان‌ "نـان‌" مـن             کـه‌ بخشم‌ حیات‌ ابـد من‌ ز تن‌

نکـردیـد اگـر اکـل‌ از ایــن‌ بـدن‌               ننـوشید اگـر همچنان‌ خون‌ من‌

نیــابیـد هـرگـز اثــر از حیــات‌               کـه‌ اینست‌ تنهـا طـریق‌ نجات‌

ز خون‌ من‌ و جسم‌ من‌ هر که‌ خورَد              بسـوی‌ حیات‌ ابـد راه‌ بـرد

قیامش‌ دهم‌ من‌ به‌ روز شمار                    به‌ راه‌ نجاتش‌ کنم‌ استوار

غذای‌ حقیقی‌ تن‌ من‌ بوَد                          شراب‌ حقیقی‌ ز خونم‌ رسد

که‌ گر خون‌ و جسمم‌ رسد بر کسی            من‌ اندر وی‌ و اوست‌ در من‌ بسی‌

همانسان‌ که‌ من‌ زنده‌ام‌ در پدر                       شود او هم‌ از زندگی‌ بهره‌ور

که‌ نان‌ سماوی‌ همین‌ نان‌ بدان‌                 نه‌ آن‌ نان‌ که‌ اجداد مردند از آن‌

دهد نان‌ من‌ هستی جاودان‌                   به‌ هر کس‌ که‌ سهمی‌ بگیرد از آن‌

 
 

آیاتی‌ از یوحنا باب‌ ۶، نقل‌ از منظومه‌ انجیل‌ یوحنا، نگارش‌ عباس‌ آریان‌پور کاشانی‌،انتشارات‌ نور جهان‌، ۱۹۵۱