آشنای تبدیل


دکتر مژده شیروانیان

 

لحظه‌ها روال انعکاس‌پذیری خود را

که فراموش کرده بودند... به‌یاد آورده‌اند

و پُتک خاطره‌ها بر چوبۀ لجباز تکرارها

منعکس می‌شود

و اندوه سراسر وجود را می‌پوشاند

و گریستن آرامانه

تکرار لحظه‌ها را مشابه‌تر می‌کند

در مکاشفۀ امید

از یاد بردن گذشته‌ها، فراموش کردن رؤیاهای آینده

و تنها به زیبایی امروز نگریستن

دروغ‌ترین امید است

...در باور گذشته‌ها ...تلخ‌ترین گذشته‌ها

به قانون نحوست فرداها نگاه کردن

و باور کردن

لیک

روشنی آشنای تبدیل را

ایمان آوردن

حقیقت واقعی است

و عمق اندوه ادامه می‌یابد

و تناسب تبدیل در لابلای ناگشودة گره‌ها

افزونی خود را نمایش می‌دهد

و "امید" می‌زاید و "صبر" می‌باراند

و با آشنای تبدیل آشناتر می‌کند

در این درگیر کابوس‌ها

در همهمۀ سخت سکوت

و در ابهام تلخ پرسش‌ها

و طغیان تنهایی ...در آشوب روابط و آشنایی‌ها

با جراحت مهلک دل

یادآوردن یک چیز تنها

ابهام گشوده افق

و آشنای تبدیل را...