بابهای:
۱- ۲- ۳- ۴- ۵
۱از یعقوب، غلامِ خدا و عیسی مسیح خداوند،
به دوازده قبیله که در جهان پراکندهاند.
سلام!
رشد در بوتۀ آزمایش
۲ای برادرانِ من، هرگاه با آزمایشهای گوناگون روبهرو میشوید، آن را کمال شادی بینگارید!۳زیرا میدانید گذار ایمان شما از بوتۀ آزمایشها، پایداری بهبار میآورد.۴امّا بگذارید پایداری کار خود را بهکمال رساند تا بالغ و کامل شوید و چیزی کم نداشته باشید.۵اگر از شما کسی بیبهره از حکمت است، درخواست کند از خدایی که سخاوتمندانه و بدون ملامت به همه عطا میکند، و به وی عطا خواهد شد.۶امّا با ایمان درخواست کند و هیچ تردید به خود راه ندهد، زیرا کسی که تردید دارد، چون موج دریاست که با وزش باد به هر سو رانده میشود.۷چنینکس نپندارد که از خداوند چیزی خواهد یافت،۸زیرا شخصی است دودل و در تمامی رفتار خویش ناپایدار.
۹برادرِ حقیر به منزلت والای خود فخر کند،۱۰امّا ثروتمند به حقارت خود، زیرا همچون گُلِ صحرا درگذر است.۱۱همانگونه که خورشید با گرمای سوزان خود طلوع کرده، علف را میخشکاند و گُلَش فرومیریزد و زیباییاش محو میشود، ثروتمند نیز در حین کسب و کار، پژمرده و محو خواهد شد.
۱۲خوشابهحال آن که در آزمایشها استقامت نشان میدهد، زیرا چون از بوتۀ آزمایش سربلند بیرون آید، تاج حیاتی را خواهد یافت که خدا به دوستداران خویش وعده فرموده است.
۱۳آن که وسوسه میشود، نگوید: «خداست که مرا وسوسه میکند،» زیرا خدا با هیچ بدی وسوسه نمیشود، و کسی را نیز وسوسه نمیکند.۱۴هنگامی که کسی وسوسه میشود، هوای نفْس خودِ اوست که او را میفریبد و بهدام میافکند.۱۵هوای نفْس که آبستن شود، گناه میزاید و گناه نیز چون بهثمر رسد، مرگ بهبار میآورد.
۱۶برادرانِ عزیز من، فریفته مشوید!۱۷هر بخشش نیکو و هر عطای کامل از بالاست، نازل شده از پدر نورهای آسمان که در او نه تغییری است و نه سایۀ ناشی از دگرگونی.۱۸او چنین اراده فرمود که ما را با کلام حق تولید کند تا همچون نوبرِ آفریدههای او باشیم.
شنیدن و بهجای آوردن
۱۹برادران عزیز من، توجه کنید: هرکس باید در شنیدنْ تند باشد، در سخنگفتنْ کُند و در خشمْ آهسته!۲۰زیرا خشمِ آدمی پارسایی مطلوب خدا را بهبار نمیآورد.۲۱پس هرگونه پلیدی و هر فزونی بدخواهی را از خود دور کنید و با حلم، کلامی را که در شما نشانده شده و میتواند جانهای شما را نجات بخشد، بپذیرید.
۲۲بهجایآورندۀ کلام باشید، نه فقط شنوندۀ آن؛ خود را فریب مدهید!۲۳زیرا هرکس که کلام را میشنود امّا به آن عمل نمیکند، به کسی مانَد که در آینه به چهرۀ خود مینگرد۲۴و خود را در آن میبیند، امّا تا از برابر آن دور میشود، از یاد میبرد که چگونه سیمایی داشته است.۲۵امّا آن که به شریعتِ کامل که شریعت آزادی است چشم دوخته، آن را از نظر دور نمیدارد، و شنوندۀ فراموشکار نیست بلکه بهجایآورنده است، او در عمل خویش خجسته خواهد بود.
۲۶آن که خود را دیندار بداند، امّا مهارِ زبان خود را نداشته باشد، خویشتن را میفریبد و دیانتش باطل است.۲۷دینداریِ پاک و بیلکه در نظر پدرِ ما خدا، آن است که یتیمان و بیوهزنان را بهوقت مصیبت دستگیری کنیم و خود را از آلایش این دنیا دور بداریم.
پرهیز از تبعیض
۱برادران من، ایمانِ شما به عیسی مسیح، خداوند پرجلالمان، با تبعیض همراه نباشد.۲اگر کسی با انگشتریِ زرین و جامه فاخر به مجلس شما درآید و فقیری نیز با جامۀ ژنده وارد شود،۳و شما به آن که جامۀ فاخر دربر دارد توجه خاص نشان دهید و به او بگویید: «در این جای نیکو بنشین،» امّا فقیر را بگویید: «همان جا بایست!» و یا: «اینجا پیش پاهای من بر زمین بنشین،»۴آیا در میان خود تبعیض قائل نشده و با اندیشۀ بد قضاوت نکردهاید؟
۵برادران عزیز، گوش فرادهید! مگر خدا فقیران این جهان را برنگزیده تا در ایمان دولتمند باشند و پادشاهیای را بهمیراث یابند که او به دوستدارانِ خود وعده فرموده است؟۶امّا شما به فقیر بیحرمتی روا داشتهاید. آیا دولتمندان نیستند که بر شما ستم روا میدارند و شما را به محکمه میکشند؟۷آیا ایشان نیستند که به آن نام شریف که بر شما نهاده شده، کفر میگویند؟
۸اگر براستی شریعت شاهانه را مطابق با این گفتۀ کتاب بهجای آورید که میفرماید: «همسایهات را همچون خویشتن محبت نما،» کارِ نیکو کردهاید.۹امّا اگر تبعیض قائل شوید، گناه کردهاید و شریعت، شما را چون افرادی قانونشکن، محکوم میکند.۱۰زیرا اگر کسی تمام شریعت را نگاه دارد امّا در یک مورد بلغزد، مجرم به شکستن تمام شریعت است.۱۱چه، او که گفت: «زنا مکن،» همچنین گفته است: «قتل مکن.» پس هرچند زنا نکنی، امّا اگر قتل کنی، شریعت را شکستهای.
۱۲پس همچون کسانی سخن گویید و عمل کنید که میدانند بر پایۀ شریعتِ آزادی، بر آنها داوری خواهد شد،۱۳زیرا داوری الهی نسبت به آن که رحم نکرده باشد، بیرحم خواهد بود. امّا رحم بر داوری پیروز خواهد شد!
ایمان و اعمال
۱۴برادرانِ من، چه سود اگر کسی ادعا کند ایمان دارد، امّا عمل نداشته باشد؟ آیا چنین ایمانی میتواند او را نجات بخشد؟۱۵اگر برادر یا خواهری نیازمند پوشاک و خوراک روزانه باشد۱۶و کسی از شما بدیشان گوید: «بروید بهسلامت، و گرم و سیر شوید،» امّا برای رفع نیازهای جسمی ایشان کاری انجام ندهد، چه سود؟۱۷پس ایمان بهتنهایی و بدون عمل، مرده است.
۱۸کسی خواهد گفت: «تو ایمان داری و من اعمال دارم!» ایمانت را بدون اعمال به من بنما و من ایمانم را با اعمالم به تو خواهم نمود.۱۹تو ایمان داری که خدا یکی است. نیکو میکنی! حتی دیوها نیز اینگونه ایمان دارند و از ترس به خود میلرزند!
۲۰ای نادان، میخواهی بدانی چرا ایمان بدون عمل بیثمر است؟۲۱مگر اعمال جَد ما ابراهیم نبود که پارسایی او را ثابت کرد، آنگاه که پسر خود اسحاق را بر مذبح تقدیم نمود؟۲۲میبینی که ایمان و اعمال او با هم عمل میکردند، و ایمان او با اعمالش کامل شد.۲۳و آن نوشته تحقق یافت که میگوید: «ابراهیم به خدا ایمان آورد و این برای او پارسایی شمرده شد،» و او دوست خدا خوانده شد.۲۴پس میبینید با اعمال است که پارسایی انسان ثابت میشود، نه با ایمانِ تنها.
۲۵همچنین مگر اعمال راحابِ روسپی نبود که پارسایی او را ثابت کرد، آنگاه که به فرستادگان پناه داد و ایشان را از راهی دیگر روانه کرد؟۲۶بله، همانگونه که بدن بدون روح مرده است، ایمان نیز بدون عمل مرده است.
بلای زبان
۱برادران من، مباد که بسیاری از شما در پی معلّم شدن باشند، زیرا میدانید که بر ما معلّمان، داوریِ سختتر خواهد شد.۲ما همه بسیار میلغزیم. اگر کسی در گفتار خود نلغزد، انسانی کامل است و میتواند تمامی وجودِ خود را مهار کند.
۳ما با لگامنهادن بر دهان اسب، آن را مطیع خود میسازیم و بدینوسیله میتوانیم تمامی بدن حیوان را به هر سو هدایت کنیم.۴همچنین سُکانی کوچک میتواند کشتی بزرگی را که فقط بادهای نیرومند آن را به حرکت درمیآورد، به هر سمتی که ناخدا بخواهد هدایت کند.۵به همینسان، زبان نیز عضوی کوچک است، امّا ادعاهای بزرگ دارد. جرقهای کوچک میتواند جنگلی بزرگ را به آتش کشد.۶زبان نیز آتش است؛ دنیایی است از شرارت در میان اعضای بدن ما که همۀ وجود انسان را آلوده میکند و تمام زندگی او را به آتش میکشد - آتشی که جهنم آن را افروخته است!
۷انسان همهگونه حیوان و پرنده و خزنده و جاندار دریایی را رام میکند و کرده است،۸امّا هیچ انسانی قادر به رام کردن زبان نیست. زبان شرارتی است سرکش و پر از زهرِ کشنده!
۹با زبان خود خداوند و پدر را متبارک میخوانیم و با همان زبان انسانهایی را که به شباهت خدا آفریده شدهاند، لعن میکنیم.۱۰از یک دهان، هم ستایش بیرون میآید، هم نفرین! ای برادران من، شایسته نیست چنین باشد.۱۱آیا میشود از چشمهای هم آب شیرین روان باشد، هم آب شور؟۱۲برادرانِ من، آیا ممکن است درخت انجیر، زیتون بار آوَرَد؟ یا درخت مو، انجیر بَردهد؟ به همینسان نیز چشمۀ شور نمیتواند آب شیرین روان سازد.
دو گونه حکمت
۱۳کیست حکیم و خردمند در میان شما؟ بگذارید آن را با شیوۀ زندگی پسندیده خود نشان دهد، با اعمالی توأم با حِلم که از حکمت برمیخیزد.۱۴امّا اگر در دل خود حسدِ تلخ و جاهطلبی دارید، به خود مبالید و خلاف حقیقت سخن مگویید.۱۵چنین حکمتی از بالا نازل نمیشود، بلکه زمینی و نفسانی و شیطانی است.۱۶زیرا هرجا حسد و جاهطلبی باشد، در آنجا آشوب و هرگونه کردار زشت نیز خواهد بود.
۱۷امّا آن حکمت که از بالاست، نخست پاک است، سپس صلحآمیز و ملایم و نصیحتپذیر، و سرشار از رحمت و ثمرات نیکو، و بَری از تبعیض و ریا!۱۸پارسایی، محصولی است که در صلح و صفا، و بهدست صلحجویان کاشته میشود.
تسلیم خداوند باشید
۱از کجا در میان شما جنگ و جدال پدید میآید؟ آیا نه از امیالتان که در اعضای شما به ستیزه مشغولند؟۲حسرت چیزی را میخورید، امّا آن را بهکف نمیآرید. از طمع مرتکب قتل میشوید، امّا باز به آنچه میخواهید نمیرسید. جنگ و جدال برپا میکنید، امّا بهدست نمیآورید، از آنرو که درخواست نمیکنید!۳آنگاه نیز که درخواست میکنید، نمییابید، زیرا با نیّت بد درخواست میکنید تا صرف هوسرانیهای خود کنید.
۴ای زناکاران، آیا نمیدانید دوستی با دنیا دشمنی با خداست؟ هرکه در پی دوستی با دنیاست، خود را دشمن خدا میسازد.۵آیا گمان میبرید کتاب بیهوده گفته است: «روحی که خدا در ما ساکن کرده، تا به حدِ حسادت مشتاق ماست؟»۶امّا فیضی که او میبخشد، بس فزونتر است. از همینرو کتاب میگوید:
«خدا در برابر متکبّران میایستد،
امّا فروتنان را فیض میبخشد.»
۷پس تسلیم خدا باشید. در برابر ابلیس ایستادگی کنید، که از شما خواهد گریخت.۸به خدا نزدیک شوید، که او نیز به شما نزدیک خواهد شد. ای گناهکاران، دستهای خود را پاک کنید، و ای دودلان، دلهای خود را طاهر سازید.۹به حالِزار بیفتید و نُدبه و زاری کنید. خندۀ شما به ماتم، و شادی شما به اندوه بدل گردد.۱۰در حضور خدا فروتن شوید تا شما را سرافراز کند.
۱۱ای برادران، از یکدیگر بدگویی مکنید. هرکه از برادر خود بد گوید و یا او را محکوم کند، در واقع از شریعت بد گفته و شریعت را محکوم کرده است. و هرگاه شریعت را محکوم کنی، دیگر نه مجری، بلکه داورِ آن هستی!۱۲امّا تنها یک قانونگذار و داور هست، همان که قادر است برهاند یا هلاک کند. پس تو کیستی که همسایۀ خود را محکوم کنی!
فخر نادرست به فردا
۱۳و امّا شما که میگویید: «امروز یا فردا به این شهر یا آن شهر خواهیم رفت و سالی را در آنجا بهسر خواهیم برد و به تجارت خواهیم پرداخت و سود فراوان خواهیم کرد،» خوب گوش فرادهید:۱۴شما حتی نمیدانید فردا چه خواهد شد. زندگی شما چیست؟ همچون بُخاری هستید که کوتاهزمانی ظاهر میشود و بعد ناپدید میگردد.۱۵پس باید چنین بگویید: «اگر خداوند بخواهد، زنده میمانیم و چنین و چنان میکنیم.»۱۶حال آنکه شما با تکبّر فخر میکنید. هر فخری از اینگونه، بد است!۱۷بنابراین، هرکه بداند چه کاری درست است و آن را انجام ندهد، گناه کرده است.
هشدار به ثروتمندان ظالم
۱و امّا شما ای ثروتمندان، زاری و شیون کنید، زیرا تیرهروزی در انتظارتان است.۲ثروت شما تباه شده و جامههایتان را بید خورده است!۳زر و سیم شما زنگ زده، و زنگِ آنها علیهِ شما سخن خواهد گفت و همچون آتش، گوشت بدن شما را خواهد خورد. زیرا در روزهای آخر ثروت اندوختهاید!۴اینک مزد کارگرانی که در مزارع شما درو کردهاند، و شما حیلهگرانه از پرداخت آن سر باززدهاید، برضد شما فریاد برمیآورد. بله، فریاد دروگران به گوش خداوندِ قادر متعال رسیده است.۵شما بر زمین در تجمّل و هوسرانی زندگی کردهاید، و خود را برای روز کشتار پروار ساختهاید!۶مرد پارسا را که با شما مخالفتی نمیورزید، محکوم کردید و به قتل رساندید.
صبر و بردباری در زمان مصیبت
۷پس ای برادران، تا آمدن خداوند صبر پیشه کنید. بنگرید چگونه دهقان انتظار میکشد تا زمین محصول پرارزش خود را بهبار آورد؛ چگونه صبر میکند تا بارانهای پاییزی و بهاری بر زمین ببارد.۸پس شما نیز صبور باشید و دلْ قویدارید، زیرا آمدنِ خداوند ما نزدیک است!۹برادران، از یکدیگر شکایت نکنید، تا بر شما نیز داوری نشود، زیرا «داور» بر در ایستاده است.
۱۰برادران، از پیامبرانی که به نام خداوند سخن میگفتند، درسِ صبر در مصائب را فراگیرید.۱۱ما بردباران را خجسته میخوانیم. شما دربارۀ صبر ایوب شنیدهاید، و میدانید که خداوند سرانجام با او چه کرد، زیرا خداوند بهغایت مهربان و رحیم است.
۱۲امّا مهمتر از همه، ای برادران من، سوگند مخورید؛ نه به آسمان، نه به زمین و نه به هیچچیز دیگر. بگذارید «بلهِ» شما همان بله باشد و «نهِ» شما همان نه، مبادا محکوم شوید.
دعای با ایمان
۱۳اگر کسی از شما در مشکل است، دعا کند؛ اگر کسی شاد است، سرود حمد بخواند.۱۴اگر کسی از شما بیمار است، مشایخ کلیسا را فراخواند و آنها برایش دعا کنند و به نام خداوند او را با روغن تدهین نمایند.۱۵دعای باایمان، بیمار را شفا میبخشد و خداوند او را برمیخیزاند، و اگر گناهی کرده باشد، آمرزیده میشود.۱۶پس نزد یکدیگر به گناهانِ خود اعتراف کنید و برای یکدیگر دعا کنید تا شفا یابید. دعایِ مرد پارسا، قدرت دارد و بسیار اثربخش است.
۱۷الیاس انسانی بود همچون ما، امّا چون با تمام وجود دعا کرد که باران نبارد، سه سال و نیم باران بر زمین نبارید؛۱۸و باز دعا کرد و از آسمان باران بارید و زمین محصول بهبار آورد.
۱۹برادرانِ من، اگر کسی از شما از حقیقت منحرف شود، و دیگری او را بازگردانَد،۲۰بدانید که هرکس گناهکاری را از گمراهی بازگردانَد، جانِ او را از مرگ نجات خواهد بخشید و گناهان بیشماری را خواهد پوشانید.
کلیۀ حقوق این اثر برای سازمان ایلام محفوظ است. چاپ، تکثیر و یا انتشار این اثر به هر شکل، اکیداً ممنوع میباشد.
All Contents © Copyright 2004, Elam Ministries. All International Rights Reserved